Event Confederation ging in gesprek met Brussels parlementslid Imane Belguenani en Brussels schepen Frederik Ceulemans over de toekomst van evenementen in onze hoofdstad, en hoe de overheid een beter evenwicht moeten kunnen vinden tussen leefkwaliteit én levendigheid.
Ook in Brussel moet iedereen goed kunnen leven. Maar het moet ook een stad zijn die lééft. Een stad met ruimte voor ontmoeting, beleving, cultuur, sport en creativiteit. Brussel is de hoofdstad van Europa. Dat moet je kunnen zien, horen en voelen.
Hoewel de ‘eventsector’ as such vandaag juridisch niet een officieel erkende sector is in ons land – zonder eenduidige beleidskaders, duidelijke aanspreekpunten of structurele ondersteuning zoals in andere sectoren – gaat het in realiteit nochtans om een groot en divers ecosysteem van organisatoren, toeleveranciers, culturele instellingen, technische experten, venues, marketingbureaus, steden en gemeenten. Goed voor duizenden jobs en een belangrijke economische én maatschappelijke motor.
Juist omdat het om zo’n versnipperd geheel gaat, botst de eventsector op een wirwar aan regels en een gebrek aan langetermijnvisie. In Brussel zijn er verschillende beleidsniveaus betrokken, zonder duidelijk aanspreekpunt. Wat ontbreekt is transparantie en politieke verantwoordelijkheid.
Geluidsnormen en buurtlawaai blijven struikelblok
Één pijnpunt stond centraal tijdens dit gesprek: de geluidsnormen. Sinds een arrest van de Raad van State in 2024 kunnen Brusselse burgemeesters geen uitzonderingen meer toestaan op de gewestelijke geluidsregels. Voor openluchtevenementen geldt sindsdien een zeer strikte geluidsgrens, quasi-onhaalbaar. Organisatoren riskeren zware boetes of zelfs het verlies van hun vergunning. Het gevolg? Een klimaat van onzekerheid waarbij sommige evenementen worden geviseerd.
Event Confederation roept op tot meer transparantie en werkbare regels. Waarom kunnen feestzalen in Vlaanderen wél tien keer per jaar een uitzondering aanvragen, en in Brussel niet? Een evenement organiseren in Brussel wordt ook steeds complexer. Wie vandaag een cultureel, sportief of economisch evenement wil opzetten, stoot te vaak op administratieve muren.
Brussel heeft nochtans alles in huis om dé eventhoofdstad van Europa te zijn. Maar het potentieel wordt onvoldoende benut. Belangrijke locaties zoals het Jubelpark, de Grote Markt of de Heizel zijn moeilijk toegankelijk voor publieksevenementen. Intussen verliest Brussels Expo terrein ten opzichte van steden als Parijs, Keulen of zelfs Brugge. Kwaliteit en bereikbaarheid maken daarbij het verschil. Daar moet Brussel opnieuw durven op inzetten.
Samenwerken aan een toekomstgerichte aanpak
We moeten evolueren naar een visie die toelaat wat mogelijk is. Met respect voor de buurt, maar ook met ruimte voor creativiteit en beleving. Daarvoor is overleg nodig tussen overheid, sector en bewoners. Het economische belang van de eventsector mag daarbij niet onderschat worden. Het principe Agent of Change, dat momenteel op tafel ligt in het Brussels Parlement, is daarom een stap in de goede richting. Wie zich naast een bestaande geluidsbron vestigt, kan daar niet achteraf over klagen. Dat zorgt voor meer rechtszekerheid voor organisatoren én bewoners.
